Soluğumda Ürperen Kuşlar | Emre Bozkuş



ŞiirSizsiniz
ŞiirSizsiniz
Soluğumda Ürperen Kuşlar | Emre Bozkuş
/

Emre Bozkuş şiiri Soluğumda Ürperen Kuşlar, Aşkın Güngör seslendirmesiyle karşınızda.

Müzik: Ağlayan Gözler

İyi dinlemeler…

SOLUĞUMDA ÜRPEREN KUŞLAR
TURGUT UYAR’A
Emre Bozkuş

 

yaşamak
uzayıp gider gecede
birkaç kadeh, birkaç şarkı
sonra sözlerim duyulmaz olur
deviririm şişeleri ardı ardına
deviririm yorgun ağaçlar gibi
içimde eski zaman melâli
keyfe keder dolanırım
hüzünle beklerim şafağı

resmini çizerim özlemin
dalgalanır renk renk karşımda
paramparça, eksik ve bozulmuş
tutuşur sayfa sayfa
tutulur bir düzine göz yaşına
sonra adı hatıra olur
anılar dirilir
ölümüm geceden duyulur

sesleri deminde başka türlü
her nefesinde matemin sancısı
sıyrılır ikliminden
bir düşe bürünür
bir düşüşte burulur
kendini ararken boşlukta
kendinden olmayan ne varsa
sarılır baştan başa

geyikli geceyi ararım orada
geyikli gece bir kaybolur bir bulunur
zifiri karanlıkta aydınlıktır
günbegün titrer mum edasıyla
sonra şarkısı yükselir
tutunur bir başka yalana

gece sonsuz gelir bir ara
gece bitimsiz seslerini duyana
sözü bir mendil kanar durur
karanfillerle bezenir parça parça
ve ürperir soluğunda kuşlar
şiirle dökülür yastığına

sesleri duyar yeniden, ki son kez
bağırıp haykırır çığlık çığlığa
feryat figan dilinde gecenin nemi
duyulur sokağın bir ucunda
koparır yüreğinden sevgiyi
atar dipsiz çukurlara

sarı sıcak bir rüzgâr esiverir
sallanır dalda yapraklar
toprakta yaşam bulur
orada filizlenir umutlar
ve bekler dimdik ayakta
doğmak için şafakta

Bir Cevap Yazın